عمومی

ساختار گوش انسان و بیماری هایی که شنوایی را مختل می کنند

ساختار گوش انسان از سه قسمت تشکیل شده است که با هم کار می کنند تا صدا را از منابع خارجی برای پردازش اطلاعات به مغز منتقل کنند. این سه بخش شامل گوش داخلی ، گوش میانی ، گوش خارجی هستند گوش داخلی از حلزون گوش ، عصب شنوایی و مغز تشکیل شده است. گوش میانی از استخوان های گوش میانی تشکیل می شود و گوش خارجی شامل مجرای گوش و لاله گوش است. ساختار گوش در درس علوم پایه چهارم و هشتم به طور کامل شرح داده شده است.

عملکرد اصلی گوش حفظ حس تعادل و شنوایی است و در واقع به عنوان یک گیرنده و فیلتر عمل می کند که در آن محرک های شنوایی به اطلاعاتی تبدیل می شوند که متعاقباً توسط مغز رمزگشایی می شوند. بنابراین ، عملکردهای اصلی انجام شده توسط گوش تشخیص ، انتقال و تبدیل اصوات به سیگنال های الکتریکی است. در ادامه مقاله در نشریه جهان شیمی فیزیک توضیحات بیشتری در این رابطه ارائه می گردد لطفا همراه ما باشید.

آناتومی ساختار گوش انسان

گوش خارجی

گوش خارجی (pinna) اولین درگاه تماس  با اصوات است که امواج صوتی را مهار می کند و آنها را به داخل کانال گوش هدایت می کند. مجرای گوش یک مجرای باریک است که به لاله گوش منتهی می شود. صدا به صورت امواج از طریق لاله گوش به مجرای باریکی به نام مجرای گوش می رود.

گوش خارجی امواج صوتی را می گیرد و آنها را از طریق کانال گوش به گوش میانی محافظت شده هدایت می کند. این امواج صوتی ورودی باعث لرزش پرده گوش می شود. اینجاست که روند درک این امواج صوتی آغاز می شود.

گوش میانی

گوش میانی حاوی یک زنجیره کوچک از سه استخوان است. استخوان چکشی ، سندانی و رکابی که در واکنش به حرکت لاله گوش در گوش میانی حرکت می کنند. از طریق این ارتعاشات (تصور کنید چگونه پوست یک طبل موسیقی هنگام ضربه زدن به آن ارتعاش می کند) یک زنجیره کوچک از استخوان ها در گوش میانی حرکت می کنند.

گوش میانی توسط لوله استاش به پشت بینی و گلو متصل می شود. این بدان معناست که وقتی شما خمیازه می کشید یا چیزی را قورت می دهید لوله استاش  باز می شود تا فشار دو طرف لاله گوش برابر شود و از آسیب دیدن پرده گوش جلوگیری کند.

هنگامی که برخی علائم سرماخوردگی و آنفولانزا را مشاهده می کنید ، لوله استاش می تواند با مخاط مسدود شود ، در نتیجه باعث ایجاد فشار و کاهش شنوایی موقتی یا اختلال در شنوایی می شود. این لوله می تواند با مخاط مسدود شود که باعث تجمع فشار و اختلال شنوایی موقت شود.

ساختار گوش انسان و بیماری هایی که شنوایی را مختل می کنند
ساختار گوش انسان و بیماری هایی که شنوایی را مختل می کنند

گوش داخلی

گوش داخلی قسمت نهایی گوش است که به ما امکان می دهد امواج صوتی را به اطلاعات قابل تشخیص تبدیل کنیم. حلزون گوش غشایی مارپیچی شکل است که با بیش از ۱۵۰۰۰ تار موی کوچک پوشانده شده و مایعی درون آن حرکت می کند. وقتی یک استخوان ریز به غشای حلزونی گوش ضربه می زند ، مایع درون آن حرکت می کند ، موهای ریز را تحریک می کند و تکانه های عصبی الکتریکی را تولید می کند. سپس این تکانه ها از طریق عصب شنوایی برای رمزگشایی به مغز منتقل می شوند. مغز این تکانه ها را به عنوان صداهای قابل تشخیص تفسیر کنند.

ساختار گوش و مکانیسم شنوایی

گوش خارجی که دهانه گوش یا پینا نیز نامیده می شود ، حلقه ای از غضروف و پوست است که به قسمت خارج سر متصل می شود و تقریباً مانند مگافون کار می کند.  امواج صوتی از طریق گوش خارجی هدایت می شوند و به کانال شنوایی منتقل می شوند. مجرای شنوایی بخشی از سوراخ گوش است که هنگام مشاهده گوش از نزدیک به راحتی دیده می شود.

امواج صوتی از کانال شنوایی عبور می کنند و به غشای تمپان معروف به پرده گوش می رسند. درست مانند ضربه زدن به طبل توسط چوب طبل این غشاء نازک که از جنس بافت همبندی است هنگام برخورد امواج صوتی به ارتعاش در می آید.

ارتعاشات از غشای تمپان عبور کرده و وارد گوش میانی می شوند که به آن حفره تمپان نیز گفته می شود. این قسمت پر از هوا و استخوان های شنوایی است.

همزمان با لرزش استخوان ها این ارتعاشات وارد گوش داخلی یعنی حلزون شنوایی می شوند. ساختاری مارپیچی و پر از مایع که شامل ارگان مارپیچی کورتی است که اندام گیرنده شنوایی است. سلولهای ریز موهای موجود  در این اندام ارتعاشات را به تکانه های الکتریکی ترجمه می کنند که توسط اعصاب حسی به مغز منتقل می شوند.

گوش ها چگونه به تعادل کمک می کنند؟

لوله استاش که در رابطه با آن توضیح داده شد فشار هوای گوش میانی را با فشار هوا در جو برابر می کند. این تعادل ظریف  به انسان ها کمک می کند تا تعادل خود را حفظ کنند. کمپلکس دهلیزی شنوایی موجود در گوش داخلی در این رابطه از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا حاوی گیرنده هایی است که حس تعادل را تنظیم می کنند.

ساختار گوش انسان و بیماری هایی که شنوایی را مختل می کنند
ساختار گوش انسان و بیماری هایی که شنوایی را مختل می کنند

بیماری های مربوط به ساختار گوش

گوش ها اندام های ظریفی هستند که در اثر صدمات جسمی و عفونت های باکتریایی آسیب می بینند. عفونت گوش شایع ترین بیماری گوش در نوزادان و کودکان خردسال است. طبق گفته آکادمی پزشکان خانواده آمریکا ، علائم رایج عفونت گوش شامل ترشحات گوش ، کاهش شنوایی ، گوش درد ، تب ، سردرد ، درد در گوش و احساس سنگینی در گوش است.

بیماری منیر

بیماری گوش داخلی است که ممکن است در نتیجه مشکلات مایعات داخل گوش ایجاد شود. علائم این بیماری شامل کاهش شنوایی ، فشار یا درد ، سرگیجه و وزوز گوش است. این بیماری همچنین می تواند در نتیجه قرار گرفتن در معرض صداهای بلند ، داروها یا دلایل مختلف دیگر ایجاد شود.

باروتروما

در نتیجه آسیب دیدگی گوش به دلیل تغییر فشار هوا یا فشار آب رخ می دهد. این وضعیت معمولا  در هنگام پرواز در هواپیما ، مسافرت به مکان هایی در ارتفاع زیاد یا غواصی در آب های عمیق رخ می دهد. علائم  این بیماری شامل درد ، گرفتگی گوش ، کاهش شنوایی و سرگیجه است. باروتروما را می توانید هنگام خمیازه کشیدن ، جویدن آدامس یا تلاش برای دمیدن به سمت بیرون در حالی که بینی را محکم نگه داشته و دهان را بسته نگه داشته اید، تجربه کنید.

تجمع موم گوش

موم گوش که سرومن نیز نامیده می شود ، خاصیت ضد باکتری دارد و همچنین گوش را نرم و محافظت می کند. موم گوش در مقادیر طبیعی نباید فرد را آزار دهد ، اگرچه گاهی اوقات موم جمع می شود و باید برداشته شود ، طبق گفته آکادمی گوش و حلق و بینی آمریکا علائم تجمع موم در گوش احساس انسداد گوش ، سرفه ، ترشح ، خارش و کاهش شنوایی است.

ساختار گوش انسان و بیماری هایی که شنوایی را مختل می کنند
ساختار گوش انسان و بیماری هایی که شنوایی را مختل می کنند

از دست دادن شنوایی

کاهش شنوایی مشکلی نیست که فقط  افراد پیر را آزار دهد. از هر ۱۰۰۰ نوزاد متولد شده در ایالات متحده دو تا سه  نوزاد مشکل شنوایی دارد. طبق گفته انستیتوی ملی ناشنوایی و سایر اختلالات ارتباطی (NIDCD) ، ۱۵٪ از آمریکایی های ۱۸ سال به بالا نوعی مشکل شنوایی را گزارش می کنند.

کاهش شنوایی مشکل شایعی است که در افراد ۲۰ تا ۶۹ ساله ممکن است رخ دهد. شنوایی به طور معمول با افزایش سن به طور طبیعی کاهش می یابد ، اگرچه آسیب به گوش می تواند باعث کم شنوایی در سنین پایین شود. کاهش شنوایی ناشی از سر و صدا یک مشکل شایع در زندگی امروزه است. ما هر روز ساعت ها به هدفون و پخش کننده موسیقی متصل هستیم. وقتی گوش های ما در معرض صدای مضر قرار می گیرند ، سلول های ظریف گوش داخلی آسیب می بینند.

روش های محافظت ساختار گوش و شنوایی

وقتی شنوایی از بین برود ترمیم آن به طور طبیعی غیرممکن است. بیشتر بیماران کم شنوا نیاز به جراحی یا سمعک دارند. خبر خوب این است كه ۱۰۰ درصد مشکلات شنوایی قابل پیشگیری است. به این منظور هنگام استفاده از هدفون از قانون ۶۰-۶۰ پیروی كنند یعنی  بیش از ۶۰ درصد صدای هدفون را بالا نبرده و  بیش از ۶۰ دقیقه از آن استفاده نکنید.

اگردر فعالیت های پر سر و صدا یا سرگرمی هایی مانند رویدادهای ورزشی ، کنسرت های موسیقی ، ورزش تیراندازی و موتور سواری شرکت می کنند ، باید از گوشی های محافظ یا هدفون های نویزگیر یا مسدود کننده سر و صدا برای محافظت از گوش استفاده کنند.

تمیز کردن دقیق روش دیگری برای جلوگیری از کاهش شنوایی و آسیب دیدن گوش ها است بنابراین همیشه گوش خارجی را با یک پارچه نرم تمیز کنید. سپس ، چند قطره روغن معدنی ، روغن کودک ، گلیسیرین یا قطره های تجاری در گوش قرار دهید تا موم نرم شود و به تخلیه آن از گوش کمک کند. چند قطره پراکسید هیدروژن یا پراکسید کاربامید نیز ممکن است کمک کند. برای خارج کردن موم گوش هرگز چیزی را وارد گوش نکنید.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن