غذایی و داروییکشاورزی و دامپروری

همه چیز در رابطه با ویتامین B12

ویتامین B12 که به عنوان کوبالامین نیز شناخته می شود ، یک ویتامین ضروری است که بدن شما به آن نیاز دارد اما قادر به سنتز آن نیست. به طور طبیعی در محصولات حیوانی یافت می شود اما به بعضی از غذاها نیز اضافه می شود و به عنوان یک مکمل خوراکی یا تزریقی نیز در دسترس است.

وبسایت نشریه جهان شیمی فیزیک در این مقاله شما را بیشتر با این ویتامین یسیار مفید آشنا میکند . ویتامین B12 نقش های بسیاری در بدن دارد. به عنوان مثال از عملکرد طبیعی سلول‌های عصبی شما پشتیبانی می کند و برای تشکیل سلول های قرمز خون و سنتز DNA مورد نیاز است.

این ویتامین همچنین به جلوگیری از نوعی کم خونی به نام کم خونی مگالوبلاستیک کمک می کند که باعث خستگی و ضعف افراد می شود. B12 ممکن است با تقویت انرژی ، بهبود حافظه و پیشگیری از بیماری های قلبی به شما کمک کند.

برای اکثر بزرگسالان ، میزان توصیه شده روزانه این ویتامین (RDI) 2.4 میکروگرم در روز است ، اگرچه برای خانم‌هایی حامله و شیرده این مقدار بیشتر است.

برای جذب ویتامین B12 از مواد غذایی دو مرحله لازم است. اول ، اسید هیدروکلریک موجود در معده این ویتامین را از پروتئینی که در مواد غذایی به آن وصل شده است ، جدا می کند. سپس ویتامین B12 با پروتئین ساخته شده توسط معده به نام فاکتور داخلی ترکیب می شود و توسط بدن جذب می شود. در افراد مبتلا به کم خونی پرنیسوز بدن قادر به تولید فاکتور داخلی نیست بنابراین آنها در جذب B12 از تمام غذاها و مکمل های غذایی مشکل دارند.

منابع غذایی حاوی ویتامین B12

این ویتامین به طور طبیعی در طیف گسترده ای از غذاهای حیوانی یافت می شود و به برخی غذاهای غنی شده نیز اضافه می شود. غذاهای گیاهی فاقد B12 هستند ، مگر اینکه آنها را تقویت کنند. با خوردن انواع غذاها از جمله موارد زیر می توانید مقادیر توصیه شده این ویتامین را دریافت کنید:

جگر گاو و صدف ، که بهترین منبع ویتامین B12 هستند. ماهی ، گوشت ، مرغ ، تخم مرغ ، شیر و سایر لبنیات.

همچنین برخی از غلات صبحانه ، مخمرهای غذایی و سایر محصولات غذایی با ویتامین B12 غنی شده اند. برای اطلاع از اینکه آیا این ویتامین به یک محصول غذایی اضافه شده است یا خیر برچسب های محصولات را بررسی کنید.

فواید مصرف ویتامین B12

ویتامین B12 در تولید گلبولهای قرمز نقش اساسی دارد. کمبود این ویتامین باعث کاهش تشکیل گلبول های قرمز و جلوگیری از رشد صحیح آنها می شود.

گلبول های قرمز سالم ، گرد و کوچک هستند در حالی که در موارد کمبود ویتامین B12 بزرگتر و معمولاً بیضی شکل می شوند. گلبول های قرمز بزرگتر و با اشکال نامنظم قادر نیستند با سرعت مناسب از مغز استخوان وارد جریان خون شوند و همین امر باعث کم خونی مگالوبلاستیک می شود.

هنگامیکه مبتلا به کم خونی هستید ، بدن شما به اندازه کافی گلبولهای قرمز برای انتقال اکسیژن به اندام های حیاتی شما را ندارد و علائمی مانند خستگی و ضعف ایجاد می کند.

مقادیر کافی ویتامین B12 برای بارداری سالم بسیار مهم است و ممکن است از نقایص عمده هنگام تولد جلوگیری کند. مطالعات نشان می دهد که مغز و سیستم عصبی جنین به سطح کافی B12  در بدن مادر نیاز دارند تا به درستی رشد کنند.

کمبود B12 در مراحل اولیه بارداری ممکن است خطر نقص هنگام تولد مانند نقص لوله عصبی را افزایش دهد. علاوه بر این ، کمبود این ویتامین در مادر ممکن است به تولد زودرس یا سقط جنین منجر شود.

نکته :

در یک مطالعه مشخص شد که خانمهایی که میزان ویتامین B12 آنها کمتر از ۲۵۰ میلی گرم در دسی لیتر است ، سه برابر بیشتر از سایرین کودکانی با نقص هنگام تولد به دنیا می آورند.

B12 ممکن است از سلامت استخوان حمایت کرده و از پوکی استخوان نیز جلوگیری کند. مطالعه بر روی بیش از ۲۵۰۰ بزرگسال نشان داد که افرادی که دچار کمبود ویتامین B12 هستند تراکم معدنی استخوان آنها پایین تر است.

دژنراسیون ماکولا یک بیماری چشمی است که عمدتا بر بینایی افراد در سنین بالا تأثیر می گذارد. مصرف مقادیر کافی B12 ممکن است به جلوگیری از خطر دژنراسیون ماکولا وابسته به سن کمک کند.

محققان معتقدند که مصرف مکمل های B12 ممکن است سطح هموسیستئین را کاهش دهد، افزایش سطح هموسیستئین با افزایش خطر ابتلا به دژنراسیون ماکولا وابسته به سن همراه است.

ویتامین B12 ممکن است روحیه و علائم افسردگی را نیز بهبود ببخشد. تأثیر این ویتامین بر خلق و خو هنوز کاملاً درک نشده است. با این حال ، این ویتامین نقش مهمی در سنتز و متابولیسم سروتونین ، ماده شیمیایی تنظیم  کننده خلق و خو دارد. کمبود  B12 ممکن است منجر به کاهش تولید سروتونین شود  که باعث افسردگی می شود.

اگرچه مکمل های B12 ممکن است به بهبود خلق و خو و افسردگی در مبتلایان به کمبود این ویتامین کمک کنند ولی تحقیقات در حال حاضر نشان نمی دهد که آنها برای افرادی که سطح B12 طبیعی دارند نیز موثر باشند.

کمبود B12 به ویژه در افراد مسن با کاهش حافظه همراه است. این ویتامین ممکن است در جلوگیری از آتروفی مغز ، یعنی از بین رفتن نورونها در مغز  که غالباً با کاهش حافظه یا زوال عقل در ارتباط است ، نقش داشته باشد.

نکته :

مطالعه بر روی افراد مبتلا به زوال عقل در مراحل اولیه نشان داد که ترکیبی از ویتامین B12 و مکمل های اسید چرب امگا ۳ باعث کاهش مشکلات روانی می شود. برای نتیجه گیری صحیح در مورد تأثیر مکمل های B12 بر حافظه و عملکرد شناختی ، تحقیقات بیشتری لازم است.

مکمل های B12  مدتهاست که برای افزایش انرژی مورد توجه قرار گرفته اند. البته همه ویتامین های B  نقش مهمی در تولید انرژی دارند ، هرچند که لزوماً خودشان انرژی لازم را تأمین نمی کنند.

در حال حاضر ، هیچ مدرک علمی وجود ندارد که نشان دهد مکمل های ویتامین B12 می توانند باعث افزایش انرژی در افرادی شوند که مقادیر کافی از این ویتامین را در بدن خودشان دارند.

از طرف دیگر ، اگر شما  دچار کمبود قابل توجه  B12 باشید مصرف مکمل یا افزایش میزان مصرف این ویتامین احتمالاً سطح انرژی شما را بهبود می بخشد. در حقیقت ، یکی از شایع ترین علائم اولیه کمبود B12 خستگی یا کمبود انرژی است.

با توجه به نقش ویتامین B12 در تولید سلول ، میزان کافی این ویتامین برای تقویت سلامت پوست ، مو و ناخن ها نیز لازم است. کمبودB12  می تواند باعث علائم مختلف پوستی از جمله هایپرپیگمانتاسیون ، تغییر رنگ ناخن ، تغییر مو ، ویتیلیگو (از بین رفتن رنگ پوست به شکل لکه) و استوماتیت زاویه ای (گوشه های لب ملتهب و ترک خورده) شود.

عوارض کمبود

کمبود B12 باعث خستگی ، ضعف ، یبوست ، کاهش اشتها ، کاهش وزن و کم خونی مگالوبلاستیک می شود. مشکلات عصبی مانند بی حسی و سوزن سوزن شدن در دست و پا نیز می تواند بروز کند.

علائم دیگر کمبود این ویتامین شامل مشکلات مربوط به تعادل ، افسردگی ، گیجی ، زوال عقل ، ضعف حافظه و درد دهان یا زبان است. کمبود ویتامین B12 می تواند به سیستم عصبی حتی در افرادی که دچار کم خونی نیستند آسیب برساند ، بنابراین مهم است که هرچه سریعتر کمبود آن را درمان کنید.

در نوزادان علائم کمبود این ویتامین شامل عدم تکامل در رشد، مشکل در حرکات ، تأخیر در رشد و کم خونی مگالوبلاستیک است.

مقادیر زیاد اسید فولیک با اصلاح کم خونی مگالوبلاستیک ، یکی از مشخصه های کمبود ویتامین B12 است زیرا می تواند کمبود این ویتامین را پنهان کند.

اما اسید فولیک صدمات پیش رونده سیستم عصبی را که به علت کمبود ویتامین B12 رخ می دهد ، اصلاح نمی کند. به همین دلیل ، بزرگسالان سالم نباید بیش از ۱۰۰۰ میکروگرم اسید فولیک در روز مصرف کنند.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن