غذایی و داروییکشاورزی و دامپروری

همه چیز در مورد ویتامین B1

ویتامین B1 که به عنوان تیامین نیز شناخته می شود یکی از هشت ویتامین ضروری گروه B است که عملکردهای مهم بسیاری در بدن دارد. ویتامین B1 تقریباً در تمام سلول های شما مورد استفاده قرار می گیرد و وظیفه آن کمک به تبدیل غذا به انرژی است.

از آنجا که بدن انسان قادر به تولید ویتامین B1 نیست این ویتامین باید از طریق غذاهای متنوع و غنی از تیامین ، مانند گوشت ، آجیل و غلات کامل تامین شود.

کمبود تیامین در کشورهای توسعه یافته تقریباً نادر است. با این حال ، عوامل مختلفی ممکن است شما را در معرض خطر کمبود قرار دهد. در مقاله وبسایت نشریه جهان شیمی فیزیک به تشریح کامل ویژگی ها

ویژگیهای فیزیکی ویتامین B1

ویتامین B1 یک ترکیب ارگانوسولفوره بی رنگ با فرمول شیمیایی C12H17N4OS است. ساختار آن شامل یک حلقه آمینو پیریمیدین و یک حلقه تیازولیوم است که توسط یک پل متیلن بهم وصل شده اند. تیازول با زنجیره های جانبی متیل و هیدروکسی اتیل جایگزین می شود. تیامین در آب ، متانول و گلیسرول محلول است و در محلولهای آلی با قطبیت کمتر عملاً نامحلول است.

تیامین در pH اسیدی پایدار است ، اما در محلول های قلیایی ناپایدار است و توسط آنزیم ها برای کاتالیز تراکم بنزوئین در داخل بدن استفاده می شود.

ویتامین B1 در برابر گرما ، نور و اشعه ماوراء بنفش ناپایدار است ، اما در هنگام ذخیره سازی منجمد پایدار است.

موارد مصرف ویتامین B1

ویتامین B1 یا تیامین در بسیاری از غذاها از جمله مخمر ، غلات ، حبوبات ، آجیل و گوشت یافت می شود. این ویتامین اغلب در ترکیب با سایر ویتامین های گروه B استفاده می شود  و در بسیاری از محصولات ویتامین B کمپلکس یافت می شود.

تیامین همچنین برای مشکلات گوارشی از جمله اشتهای ضعیف ، کولیت اولسراتیو و اسهال مداوم استفاده می شود. افراد برای شرایطی که به سطح پایین تیامین (سندرم کمبود تیامین) مربوط است از جمله بری بری و التهاب اعصاب (نوریتیت) مرتبط با پلاگر یا بارداری قرص ویتامین B1 را مصرف می کنند.

مشتقات فسفات تیامین در بسیاری از فرآیندهای سلولی نقش دارند. بهترین شکل آن تیامین پیروفسفات (TPP) ، یک کوآنزیم در کاتابولیسم قندها و اسیدهای آمینه است. در مخمر ، TPP برای مرحله اول تخمیر الکلی مورد نیاز است. همه ارگانیسم ها از تیامین استفاده می کنند ، اما این ماده فقط در باکتری ها ، قارچ ها و گیاهان ساخته می شود.

انسان ها و حیوانات باید این ویتامین را از طریق رژیم غذایی خود بدست بیاورند ، بنابراین ویتامین B1 برای انسان یک ماده مغذی ضروری است.

تیامین معمولاً به عنوان ناقل ویتامین در نظر گرفته می شود. پنج مشتق شناخته شده تیامین فسفات طبیعی وجود دارد: تیامین منو فسفات (ThMP) ، تیامین دی فسفات (ThDP) که گاهی اوقات به نام تیامین پیروفسفات (TPP) نیز شناخته می شود ، تیامین تری فسفات (ThTP) و آدنوزین تیامین تری فسفات (AThTP) و آدنوزین تیامین دی فسفات (AThDP) که اخیراً کشف شده اند.

نکته :

در حالی که نقش کوآنزیم تیامین دی فسفات به خوبی شناخته شده و بطور گسترده استفاده می شود عملکرد غیر کوآنزیمی تیامین و مشتقات آن ممکن است از طریق اتصال به پروتئین های دیگر رخ بدهد که هنوز بطور کامل مشخص نشده است.

ویتامین B1 همچنین برای ایدز و تقویت سیستم ایمنی بدن ، دردهای دیابتی ، بیماری قلبی ، نارسایی قلبی ، الکلیسم ، پیری ، نوعی آسیب مغزی به نام سندرم مخچه ، زخم های کانکر ، مشکلات بینایی مانند آب مروارید و گلوکوم و بیماری حرکتی استفاده می شود. موارد دیگر شامل پیشگیری از سرطان دهانه رحم و پیشرفت بیماری کلیوی در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ است.

برخی افراد برای حفظ نگرش ذهنی مثبت از ویتامین B1 استفاده می کنند. این ویتامین برای درمان افسردگی، افزایش توانایی  یادگیری، افزایش انرژی، مبارزه با استرس و از دست دادن حافظه  از جمله بیماری آلزایمر نیز مفید است.

عوارض کمبود ویتامین B1

یکی از علائم اولیه کمبود ویتامین B1 کاهش اشتها یا بی اشتهایی است دانشمندان بر این باورند که تیامین نقش مهمی در تنظیم سیری دارد و به کنترل “مرکز سیری” که در هیپوتالاموس مغز قرار دارد ، کمک می کند.

هنگامی که کمبود  ویتامین B1 رخ می دهد ، عملکرد طبیعی “مرکز سیری” تغییر می کند ، باعث می شود بدن حتی در صورت عدم مصرف مواد غذایی احساس سیری کند و این امر می تواند به بی اشتهایی منجر شود.

خستگی ممکن است به تدریج یا ناگهانی رخ دهد و می تواند از کاهش اندک انرژی تا فرسودگی شدید را شامل شود . از آنجا که خستگی یک علامت مبهم با علل احتمالی متعدد است  معمولاً می تواند به عنوان نشانه کمبود تیامین در نظر گرفته شود.

با این حال ، با توجه به نقش حیاتی ویتامین B1 در تبدیل مواد غذایی به سوخت ، جای تعجب نیست که خستگی و کمبود انرژی یک علامت شایع کمبود این ویتامین باشد. در حقیقت ، بسیاری از مطالعات خستگی را با کمبود تیامین مرتبط می دانند.

تحریک پذیری شامل احساس اضطراب و ناامیدی است. وقتی تحریک پذیر هستید ، به سرعت ناراحت می شوید. تحریک پذیری می تواند به دلیل شرایط جسمی ، روانی و پزشکی مختلف ایجاد شود.

روحیه تحریک پذیر یکی از اولین علائم کمبود ویتامین B1 است که ممکن است طی چند روز یا چند هفته از کمبود این ویتامین رخ دهد. تحریک پذیری به ویژه در نوزادان مبتلا به بری بری دیده می شود.

توجه :

کمبود تیامین می تواند روی اعصاب حرکتی تأثیر بگذارد و در صورت عدم درمان ، آسیب سیستم عصبی ناشی از کمبود تیامین می تواند باعث ایجاد تغییر در رفلکس‌های بدن شود. كاهش يا عدم رفلكس در زانو ، مچ پا و عضلات سه سر ران دیده می شود و پيشرفت آن ممكن است هماهنگي و توانايي راه رفتن شما را تحت تاثير قرار دهد.

لرزیدن ، سوزش یا احساس سوزن سوزن شدن در اندام فوقانی و تحتانی علامتی است که به عنوان پارستزی شناخته می شود.

اعصاب محیطی که به بازوها و پاهای شما می رسند به تیامین وابستگی زیادی دارند. در موارد کمبود ویتامین B1 ممکن است آسیب عصبی محیطی و پارستزی رخ دهد. همچنین ، مطالعات در موش صحرایی نشان داده اند که کمبود تیامین باعث آسیب عصب محیطی شده است.

ضعف عمومی عضلات غیر معمول نیست و معمولاً تعیین علت آن دشوار است. ضعف عضلانی کوتاه مدت و موقتی تقریباً برای همه افراد در بعضی مقاطع اتفاق می افتد. با این وجود ، ضعف مداوم و طولانی مدت عضلات بدون دلیل یا دلیل روشن ممکن است نشانه کمبود ویتامین B1 باشد.

توجه :

کمبود تیامین ممکن است یکی از بسیاری از دلایل تاری دید باشد. کمبود شدید تیامین می تواند باعث تورم عصب بینایی و باعث نوروپاتی نوری شود. این امر می تواند باعث تاری یا حتی از بین رفتن بینایی شود. چندین مقاله مستند ، تاری دید و افت بینایی را با کمبود شدید تیامین مرتبط می دانند.

با توجه به اینکه کمبود ویتامین B1 می تواند بر عملکرد قلب تأثیر بگذارد ، ممکن است تنگی نفس به خصوص در صورت ورزش و فعالیت شدید مشاهده شود.

کمبود تیامین گاهی اوقات می تواند منجر به نارسایی قلبی شود، در این بیماری قدرت قلب در پمپاژ خون کمتر می شود. این مسئله در نهایت می تواند منجر به تجمع مایع در ریه ها شود  و تنفس را دشوار کند.

اگرچه علائم گوارشی در کمبود ویتامین B1 کمتر دیده می شود ، اما هنوز هم می توانند بروز کند. دقیقاً درک نشده است که چرا علائم گوارشی ممکن است با کمبود تیامین ظاهر شود ، اما موارد مستند شده ای از کاهش علائم گوارشی پس از مصرف مکمل تیامین در دسترس است.

مقدار توصیه شده

مقدار ویتامین B1 مورد نیاز روزانه بسته به سن و جنس متفاوت است و مقدار توصیه شده آن برای زنان و مردان به شرح زیر است:

مردان ۱۴ سال و بالاتر باید ۱.۲ میلی گرم در روز مصرف کنند.

زنانی که ۱۴ تا ۱۸ سال دارند باید ۱.۰ میلی گرم در روز مصرف کنند.

زنانی که ۱۹ سال و بالاتر دارند  باید ۱.۱ میلی گرم در روز مصرف کنند ، اگرچه ممکن است خانم هایی که باردار و شیرده نیاز بیشتری به تیامین داشته باشند که باید با مشورت پزشک میزان مصرف برای آنها تعیین شود.

عوارض جانبی حاصل از مصرف بیش از حد

شواهد هیچ عارضه ای را در رابطه با افزایش مصرف ویتامین B1 تأیید نمی کنند ، اما سازمان غذا و دارو ایالات متحده (FDA) در مورد استفاده از مکمل ها هشدار می دهد. آنها از مردم می خواهند قبل از استفاده از مکمل ها حتما با پزشک مشورت کنند.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن