Fa_flag   En_flag
company1
company2
company3
company0
پزشکی

مقاومت آنتی بیوتیکی چیست و مهمترین راه های جلوگیری از آن

مقاومت آنتی بیوتیکی یک مشکل جدی در دنیا است. با به حداقل رساندن تجویز غیرضروری و تجویز بیش از حد آنتی بیوتیک ها، استفاده صحیح از آنتی بیوتیک های تجویز شده و بهداشت خوب و کنترل عفونت می توان از آن پیشگیری کرد. برخی از باکتری ها به طور طبیعی به برخی آنتی بیوتیک ها مقاوم هستند. به عنوان مثال، بنزیل پنی سیلین تأثیر بسیار کمی بر بیشتر ارگانیسم های موجود در دستگاه گوارش انسان (روده) دارد.

آنتی بیوتیک ها داروهایی هستند که با عفونت های باکتریایی مبارزه می کنند. اگر به درستی استفاده شوند، می توانند زندگی را نجات دهند. اما مشکل رو به رشد مقاومت آنتی بیوتیکی وجود دارد. زمانی اتفاق می‌افتد که باکتری‌ها تغییر می‌کنند و در برابر اثرات آنتی‌بیوتیک مقاومت می‌کنند. باکتری های مقاوم ممکن است به رشد و تکثیر ادامه دهند. باکتری های مقاوم به آنتی بیوتیک باکتری هایی هستند که توسط آنتی بیوتیک ها کنترل یا از بین نمی روند.

آنها قادر به زنده ماندن حتی در حضور یک آنتی بیوتیک هستند. اکثر باکتری های عامل عفونت حداقل به برخی از آنتی بیوتیک ها مقاوم می شوند. باکتری هایی که به بسیاری از آنتی بیوتیک ها مقاوم هستند به عنوان ارگانیسم های چند مقاوم شناخته می شوند. نشریه جهان شیمی فیزیک از انواع داروها مانند دگزامتازون و استامینوفن مقالاتی منتشر شده است. در این مطلب شما را با مقاومت آنتی بیوتیکی آشنا میکنیم.

مقاومت آنتی بیوتیکی چیست

هر بار که آنتی بیوتیک مصرف می کنید این خطر وجود دارد که باکتری ها مقاوم شوند. درمان عفونت های مقاوم می تواند دشوار و گاهی غیرممکن باشد. آنها می توانند به افراد دیگر سرایت کنند. استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین است. باعث عفونت هایی می شود که به چندین داروی رایج مقاوم هستند. مقاومت آنتی بیوتیکی می تواند مشکلاتی ایجاد کند.

برای کمک به جلوگیری از مقاومت آنتی بیوتیکی:

  • از آنتی بیوتیک برای ویروس هایی مانند سرماخوردگی یا آنفولانزا استفاده نکنید. این داروها روی ویروس ها اثر ندارد. از ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود نخواهید که به شما آنتی بیوتیک بدهد.
  • هنگامی که این داروها را مصرف می کنید، دستورالعمل ها را به دقت دنبال کنید. حتی اگر احساس بهتری دارید، داروی خود را تمام کنید. اگر درمان را خیلی زود متوقف کنید، ممکن است برخی از باکتری ها زنده بمانند و دوباره شما را آلوده کنند.
  • آنتی بیوتیک ها را برای بعد ذخیره نکنید یا از نسخه شخص دیگری استفاده نکنید. امروزه یکی از بزرگترین تهدیدها برای سلامت، امنیت غذایی و توسعه جهانی است.

مقاومت آنتی بیوتیکی می تواند هر فردی را در هر سنی و در هر کشوری تحت تاثیر قرار دهد. به طور طبیعی رخ می دهد، اما استفاده نادرست از آنتی بیوتیک ها در انسان و حیوانات این روند را تسریع می کند.

درمان تعداد فزاینده ای از عفونت ها – مانند ذات الریه، سل، سوزاک و سالمونلوز – سخت تر می شود زیرا آنتی بیوتیک های مورد استفاده برای درمان آنها موثرتر می شوند. منجر به بستری طولانی تر، هزینه های پزشکی بیشتر و افزایش مرگ و میر می شود.

"<yoastmark

آنتی بیوتیک چیست

آنتی بیوتیک ها برای پیشگیری و درمان عفونت های باکتریایی مصرف می شوند. مقاومت آنتی بیوتیکی زمانی رخ می دهد که باکتری در پاسخ به استفاده از این داروها تغییر کند.

باکتری ها، نه انسان ها یا حیوانات، به آنتی بیوتیک مقاوم می شوند. این باکتری‌ها ممکن است انسان‌ها و حیوانات را آلوده کنند و درمان عفونت‌هایی که ایجاد می‌کنند سخت‌تر از عفونت‌های ناشی از باکتری‌های غیرمقاوم است.

مقاومت آنتی بیوتیکی منجر به افزایش هزینه های پزشکی، بستری طولانی مدت در بیمارستان و افزایش مرگ و میر می شود.

جهان نیاز فوری به تغییر روش تجویز و استفاده از آنتی بیوتیک ها دارد. حتی اگر داروهای جدید تولید شوند، بدون تغییر رفتار، مقاومت به این داروها یک تهدید بزرگ باقی خواهد ماند. تغییرات رفتاری همچنین باید شامل اقداماتی برای کاهش شیوع عفونت ها از طریق واکسیناسیون، شستن دست ها، انجام رابطه جنسی ایمن و بهداشت خوب مواد غذایی باشد.

آنتی بیوتیک ها در چه بیماری هایی نباید مصرف شوند

در بیماریهای ویروسی که ویروس عامل ایجاد آن بیماری است مصرف این داروها ضرورتی ندارد.

علائم مقاومت آنتی بیوتیکی

یکی از علائم اولیه مقاومت آنتی بیوتیکی میتوان به قطع بهبودی و درمان توسط آن دارو اشاره کرد.

باکتری های مقاوم به آنتی بیوتیک ها

برخی از باکتری ها نسبت به آنتی بیوتیک هایی که زمانی معمولا برای درمان آنها استفاده می شد، مقاومت ایجاد کرده اند. به عنوان مثال، استافیلوکوکوس اورئوس و نایسریا گونوره (عامل سوزاک) در حال حاضر تقریبا همیشه به بنزیل پنی سیلین مقاوم هستند. در گذشته، این عفونت ها با پنی سیلین کنترل می شدند. جدی ترین نگرانی در مورد مقاومت آنتی بیوتیکی این است که برخی از باکتری ها به تقریباً همه آنتی بیوتیک های به راحتی در دسترس مقاوم شده اند. این باکتری ها قادر به ایجاد بیماری های جدی هستند و این یک مشکل عمده بهداشت عمومی است. نمونه های مهم عبارتند از:

  • استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین
  • انتروکوک مقاوم به وانکومایسین
  • مایکوباکتریوم توبرکلوزیس مقاوم به چند دارو
  • باکتری روده انتروباکتریاسه مقاوم به کارباپنم

راه های جلوگیری از مقاومت آنتی بیوتیکی

مقاومت آنتی بیوتیکی در تمام نقاط جهان به طور خطرناکی در حال افزایش است. مکانیسم‌های مقاومت جدید در حال ظهور و گسترش در سطح جهانی هستند و توانایی ما را برای درمان بیماری‌های عفونی رایج تهدید می‌کنند. با کاهش اثربخشی این داروها، درمان رو به رشدی از عفونت‌ها – مانند ذات‌الریه، سل، مسمومیت خون، سوزاک و بیماری‌های ناشی از غذا- سخت‌تر و گاهی غیرممکن می‌شود.

در جایی که می توان این داروها را برای استفاده انسان یا حیوان بدون نسخه خریداری کرد، ظهور و گسترش مقاومت بدتر می شود. به طور مشابه، در کشورهایی که دستورالعمل‌های درمانی استاندارد ندارند، آنتی‌بیوتیک‌ها اغلب توسط کارکنان بهداشتی و دامپزشکی بیش از حد تجویز می‌شوند و توسط مردم بیش از حد استفاده می‌شوند.

بدون اقدام فوری، ما به سمت دوران پس از آنتی‌بیوتیک پیش می‌رویم، که در آن عفونت‌های رایج و آسیب‌های جزئی می‌توانند بار دیگر جان خود را از دست بدهند.

"<yoastmark

پیشگیری و کنترل

مقاومت آنتی بیوتیکی با استفاده نادرست و استفاده بیش از حد از آنتی بیوتیک ها و همچنین پیشگیری و کنترل ضعیف عفونت تسریع می شود. برای کاهش تاثیر و محدود کردن گسترش مقاومت می توان در همه سطوح جامعه گام برداشت.

برای جلوگیری و کنترل مقاومت آنتی بیوتیکی:

فقط زمانی از آنتی بیوتیک ها استفاده کنید که توسط یک متخصص سلامت تایید شده تجویز شده باشد.

اگر کارمند بهداشتی شما می گوید به این داروها نیاز ندارید، هرگز درخواست تجویز نکنید.

هنگام استفاده از آنتی بیوتیک ها همیشه توصیه های کارمند بهداشتی خود را دنبال کنید.

هرگز از داروهای باقیمانده استفاده نکنید.

با شستن دست ها، غذا بهداشتی، پرهیز از تماس با افراد بیمار، رابطه جنسی ایمن و واکسیناسیون از ابتلا به عفونت پیشگیری کنید.

غذا را به صورت بهداشتی و با پیروی از پنج کلید WHO برای غذای ایمن تر (تمیز نگه دارید، خام و پخته را جدا نگه دارید، غذا را بپزید، غذا را در دمای ایمن نگه دارید، از آب و مواد خام سالم استفاده کنید) و غذاهایی را انتخاب کنید که بدون استفاده از آنتی بیوتیک برای ارتقاء رشد یا پیشگیری از بیماری در حیوانات سالم.

سیاست گذاران 

برای جلوگیری و کنترل گسترش مقاومت آنتی بیوتیکی، سیاست گذاران می توانند:

اقدام ملی قوی برای مقابله با مقاومت آنتی بیوتیکی وجود دارد.

نظارت بر عفونت های مقاوم به آنتی بیوتیک.

تقویت سیاست ها، برنامه ها و اجرای اقدامات پیشگیری و کنترل عفونت.

استفاده و دفع مناسب داروهای با کیفیت.

اطلاعاتی را در مورد تاثیر مقاومت آنتی بیوتیکی در دسترس قرار دهید.

متخصصین سلامت 

برای جلوگیری و کنترل گسترش مقاومت آنتی بیوتیکی، متخصصان سلامت می توانند:

با اطمینان از تمیز بودن دست ها، وسایل و محیط از عفونت جلوگیری کنید.

طبق دستورالعمل های فعلی در صورت نیاز آنتی بیوتیک را تجویز کنید.

عفونت های مقاوم به این داروها را به تیم های مراقبت گزارش دهید.

با بیماران خود در مورد نحوه صحیح مصرف آنتی بیوتیک ها، مقاومت آنتی بیوتیکی و خطرات استفاده نادرست صحبت کنید.

با بیماران خود در مورد پیشگیری از عفونت ها صحبت کنید (واکسیناسیون، شستن دست ها، رابطه جنسی ایمن و پوشاندن بینی و دهان هنگام عطسه).

"<yoastmark

بهداشت و درمان 

برای جلوگیری و کنترل گسترش مقاومت آنتی بیوتیکی، صنعت بهداشت می تواند: سرمایه گذاری در تحقیق و توسعه این داروها، واکسن ها، تشخیص و سایر ابزارهای جدید.

بخش کشاورزی 

برای جلوگیری و کنترل گسترش مقاومت آنتی بیوتیکی، بخش کشاورزی می تواند:

فقط تحت نظارت دامپزشکی به حیوانات این دارو را بدهید.

از این داروها برای تقویت رشد یا جلوگیری از بیماری در حیوانات سالم استفاده نکنید.

حیوانات را برای کاهش نیاز به این داروها واکسینه کنید و در صورت وجود از جایگزین هایش استفاده کنید.

ترویج و اعمال شیوه های خوب در تمام مراحل تولید و فرآوری مواد غذایی از منابع حیوانی و گیاهی.

بهبود امنیت زیستی در مزارع و جلوگیری از عفونت از طریق بهداشت و رفاه حیوانات.

پاسخ WHO 

مقابله با این مشکل جهانی اولویت بالایی برای WHO است. یک برنامه اقدام جهانی در مورد مقاومت ضد میکروبی، از جمله این مشکل، در مجمع جهانی بهداشت در ماه مه ۲۰۱۵ تایید شد. هدف برنامه اقدام جهانی تضمین پیشگیری و درمان بیماری های عفونی با داروهای ایمن و موثر است.

برنامه اقدام جهانی برای این مشکل دارای ۵ هدف استراتژیک است:

  • برای بهبود آگاهی و درک مقاومت ضد میکروبی.
  • برای تقویت نظارت و تحقیق.
  • برای کاهش بروز عفونت.
  • برای استفاده بهینه از داروهای ضد میکروبی.
  • برای اطمینان از سرمایه گذاری پایدار در مقابله با مقاومت ضد میکروبی.

یک بیانیه سیاسی که توسط سران کشورها در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک در سپتامبر ۲۰۱۶ تایید شد، نشان دهنده تعهد جهان به اتخاذ رویکردی گسترده و هماهنگ برای رسیدگی به علل ریشه ای مقاومت ضد میکروبی در بخش های مختلف، به ویژه سلامت انسان، سلامت حیوانات و… کشاورزی. WHO از کشورهای عضو برای توسعه برنامه‌های اقدام ملی در مورد مقاومت ضد میکروبی، بر اساس برنامه اقدام جهانی، حمایت می‌کند.

سیستم جهانی 

WHO چندین ابتکار را برای مقابله با مقاومت ضد میکروبی رهبری کرده است:

سیستم پشتیبانی شده توسط WHO از یک رویکرد استاندارد برای جمع آوری، تجزیه و تحلیل و به اشتراک گذاری داده های مربوط به مقاومت ضد میکروبی در سطح جهانی برای اطلاع رسانی در تصمیم گیری، هدایت اقدامات محلی، ملی و منطقه ای پشتیبانی می کند.

"<yoastmark

مهم ترین راه های جلوگیری از مقاومت آنتی بیوتیکی

مهم ترین راه های جلوگیری از مقاومت آنتی بیوتیکی عبارتند از:

تجویز غیر ضروری و بیش از حد این داروها را به حداقل برسانید. این زمانی اتفاق می‌افتد که مردم انتظار دارند پزشکان این داروها را برای یک بیماری ویروسی تجویز کنند (آنتی‌بیوتیک‌ها علیه ویروس‌ها کار نمی‌کنند) یا زمانی که این داروها برای شرایطی تجویز می‌شوند که به آن‌ها نیازی ندارند.

دوره کامل هر آنتی بیوتیک تجویز شده را کامل کنید تا کاملاً مؤثر باشد و باعث ایجاد مقاومت نشود.

بهداشت خوب مانند شستن دست ها را رعایت کنید و از روش های مناسب کنترل عفونت استفاده کنید.

انتقال باکتری های خطرناک در بیمارستان ها

راه های رایج انتقال باکتری از فردی به فرد دیگر عبارتند از:

تماس با دست های آلوده کارکنان بیمارستان

تماس با سطوح آلوده مانند دستگیره درها، میزهای روی تخت و زنگ تماس

تماس با تجهیزات آلوده، مانند گوشی پزشکی و کاف فشار خون.

کنترل عفونت در بیمارستان ها

اقدامات احتیاطی استاندارد در بیمارستان ها شیوه های کاری هستند که سطح پایه ای از کنترل عفونت را برای مراقبت از همه افراد، صرف نظر از تشخیص یا وضعیت احتمالی عفونت، فراهم می کنند.

این اقدامات احتیاطی باید در تمام بیمارستان ها و مراکز درمانی رعایت شود و شامل موارد زیر است:

بهداشت شخصی خوب، مانند شستن دست ها قبل و بعد از تماس با بیمار و استفاده مناسب از محلول های مالشی دست مبتنی بر الکل

استفاده از تجهیزات مانع مانند دستکش، روپوش، ماسک و عینک

جابجایی و دفع مناسب وسایل تیز (به عنوان مثال، سوزن) و زباله های بالینی (ضایعات تولید شده در طول مراقبت از بیمار)

تکنیک های آسپتیک (استریل)

اجرای اقدامات احتیاطی استاندارد خطر انتقال عفونت را از فردی به فرد دیگر حتی در شرایط پرخطر به حداقل می رساند.

اقدامات احتیاطی در مورد باکتری های مقاوم به آنتی بیوتیک

اقدامات احتیاطی اضافی هنگام مراقبت از افرادی که شناخته شده یا مشکوک به آلوده یا کلونیزه شدن با پاتوژن های بسیار عفونی هستند (میکرو ارگانیسم هایی که باعث بیماری می شوند) استفاده می شود.

میکروارگانیسم ها ممکن است به عنوان پرخطر طبقه بندی شوند اگر:

مسیر انتقال آنها آنها را مسری تر می کند – ممکن است از طریق تماس یا قطرات پخش شوند یا ممکن است در هوا منتقل شوند.

آنها توسط باکتری های مقاوم به آنتی بیوتیک ایجاد می شوند

آنها به روش های استاندارد استریلیزاسیون مقاوم هستند.

اقدامات احتیاطی اضافی بر اساس پاتوژن خاص و مسیر انتقال انجام می شود. اقدامات احتیاطی اضافی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

استفاده از اتاق یک نفره با امکانات اختصاصی یا توالت اختصاصی

تجهیزات مراقبت اختصاصی برای آن شخص

محدودیت حرکت فرد و کارکنان مراقبت های بهداشتی آنها.

انتقال باکتری های مقاوم به این داروها در جامعه

باکتری های مقاوم به آنتی بیوتیک نیز می توانند از فردی به فرد دیگر در جامعه منتقل شوند. این در حال رایج شدن است.

راه های جلوگیری از انتقال ارگانیسم ها عبارتند از:

قبل و بعد از دست زدن به غذا، رفتن به توالت و تعویض پوشک دست ها را بشویید.

از دستمال برای باد کردن یا پاک کردن بینی خود استفاده کنید.

دستمال‌ها را به‌درستی، چه در زباله یا توالت، دور بریزید.

اگر حالتان خوب نیست و نمی توانید نیازهای عادی روزتان را مدیریت کنید، در خانه بمانید.

در صورت ناخوشی، کودکان را به مهدکودک یا مدرسه نفرستید.

اگر برای شما این داروها تجویز شده است، کل دوره را مصرف کنید – آن را متوقف نکنید زیرا احساس بهتری دارید.

اگر همچنان احساس ناخوشایندی دارید، به پزشک مراجعه کنید.

از استفاده از محصولاتی که تبلیغ می‌کنند حاوی این داروها هستند، یا ضد باکتری یا ضد میکروبی هستند، خودداری کنید، مگر اینکه متخصص سلامت شما این کار را توصیه کند.

کلام آخر

مقاومت آنتی بیوتیکی یک مشکل جدی است. برخی از باکتری ها که قادر به ایجاد بیماری های جدی هستند در برابر رایج ترین آنتی بیوتیک های موجود مقاوم می شوند.

این باکتری های می توانند از فردی به فرد دیگر در جامعه یا از بیمار به بیمار دیگر در بیمارستان پخش شوند. روش های دقیق کنترل عفونت می تواند انتشار این باکتری ها را در بیمارستان ها به حداقل برساند. رعایت بهداشت فردی می تواند انتشار این باکتری ها را در جامعه به حداقل برساند. تجویز دقیق آن ها باعث به حداقل رساندن رشد باکتری های مقاوم به آنتی بیوتیک می شود.

داروهای آنتی بیوتیکی برای از بین بردن باکتری ها استفاده می شود که می توانند باعث بیماری و بیماری شوند. آنها سهم عمده ای در سلامت انسان داشته اند. بسیاری از بیماری هایی که زمانی باعث مرگ افراد می شدند، اکنون می توانند به طور موثر با آنتی بیوتیک ها درمان شوند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا