Fa_flag   En_flag
صنایع شیمیاییعمومی

تفاوت پکتین و لیگنین در چیست؟

پکتین نوعی فیبر است که منشا طبیعی داشته و در برخی میوه ها و سبزیجات می توان آن را یافت. عمده ترین کاربرد پکتین در صنایع دارویی و غذایی دیده می شود. لیگنین نیز پلیمری پیچیده است که در بافت محکم چوب وجود دارد. این ماده باعث افزایش قدرت دیواره سلول های گیاهان و سخت شدن ریشه در گیاه می گردد. خواص تجزیه پذیری، تجدید پذیری، سازگاری با محیط زیست، واکنش گری بالا، غیرسمی بودن و مقرون به‌صرفه بودن موجب کاربرد گسترده صنعتی این ماده شده است. تفاوت پکتین و لیگنین را می توان در کاربرد آن ها جستجو کرد. تفاوت پکتین و لیگنین در خواص موجب شده تا از پکتین بیشتر در صنایع غذایی استفاده شود. لیگنین را نیز می توان در پزشکی، تولید رزین و… استفاده نمود. از دیگر تفاوت پکتین و لیگنین قیمت این دو محصول است.

برای خرید این محصولات به سایت های معتبر فروش مراجعه نمایید. قیمت این محصولات نسبت به مشابهات دیگر مقرون به صرفه بوده و از این رو کاربرد های صنعتی مختلفی دارند.

تفاوت پکتین و لیگنین در ساختار

لیگنین به عنوان پلیمر طبیعی فراوان شناخته می‌شود. این پلیمر طبیعی از واحدهای فنیل پروپان با اتصالات کربن کربن و اتری ساخته شده است. این ماده توسط گیاهان در فرایندی پیچیده از واحدهای قندی بیوسنتز می‌ گردد. لیگنین به وسیله اتصالات استری و اتری در دیواره سلول چوبی به کربوهیدرات ها متصل می شود.

پکتین نیز نوعی فیبر با منشا طبیعی است. این ماده در برخی میوه‌ها و سبزیجات یافته می‌شود. عمده‌ترین کاربرد پکتین به صنایع دارویی و غذایی مرتبط می گردد. پکتین پلی ساکاریدی محلول است که از زنجیر های طولانی از قند های غیر قابل هضم تشکیل شده است. این محصول در اثر حرارت منبسط گشته و به ژل تبدیل می گردد.

با توجه به مطالب ارائه شده تفاوت پکتین و لیگنین در ساختار موجب تفاوت در کاربرد آن‌ها نیز می‌گردد. در ادامه همراه ما باشید تا با تفاوت پکتین و لیگنین بیشتر آشنا شوید.

تفاوت پکتین و لیگنین در منابع

پکتین دارای منشا طبیعی بوده و یکی از مهم ترین ترکیبات دیواره سلولی گیاهان محسوب می شود. پکتین به عنوان پلیمری قندی-اسیدی شناخته می شود. جالب است بدانید همه میوه ها و گیاهان پکتین دارند. اما مقدار پکتین در گیاهان متفاوت است. درواقع برخی از گیاهان مقدار بیشتری از این فیبر را در خود جای می دهند. میوه‌ ها و سبزیجاتی مانند سیب، مرکبات، انگور، گیلاس، توت فرنگی، زیره و هویج و… از گیاهانی هستند که مقدار پکتین در آن ها بالاست.

لیگنین پس از سلولز از رایج ‌ترین ترکیبات در ساختار گیاهان چوبی و غیرچوبی محسوب می شود. چوب خشک ۲۵ درصد لیگنین دارد. لیگنین اتصال دهنده دیواره سلولی بوده و فیبرهای سلولی را جهت استحکام ساختار چوب به هم وصل می کند. منابع لیگنین نیز مانند پکتین فراوان هستند. اما بیشتر این منابع غیرقابل مصرفند. چوب و پوست درختان به جا ماند از صنایع الوار و پسماندهای کشاورزی مقادیر بسیار زیادی لیگنین دارند. به عنوان منبع کوچک‌تر و در دسترس‌تر لیگنین نیز می توان به خمیر کاغذ و صنایع چوب اشاره نمود. بنابراین از دیگر تفاوت پکتین و لیگنین می توان به منابع این دو ماده اشاره نمود.

تفاوت پکتین و لیگنین در استفاده

از لیگنین به دلیل داشتن خواص ضد باکتری و آنتی اکسیدانی در زمینه پزشکی استفاده می شود. از دیگر مصارف لیگنین می توان به استفاده به عنوان پرکننده های تقویتی در پلیمرهای ترموپالستیک و الیاف کربن، دیسپرسانت، سورفکتانت و همین طور تولید رزین اشاره نمود.

اما از مهم‌ترین و رایج ترین کاربردهای پکتین، استفاده از آن در صنایع غذایی است. این ماده در صنایع غذایی به عنوان یک عامل تغلیظ کننده، پایدار کننده و امولسیفایر کاربرد دارد. این ماده فاقد هرگونه چربی و کالری بوده و به عنوان ماده افزودنی سالم در صنعت تغذیه محسوب می شود. با توجه به مطالب فوق تفاوت پکتین و لیگنین در استفاده مشخص می شود.

درباره نویسنده
تیم تحریریه جهان شیمی فیزیک
تیم تخصصی نشریه جهان شیمی فیزیک، فعال در زمینه تولید مطالب تخصصی در حوزه مواد شیمیایی.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا