عمومی

آشنایی با اسرار شگفت انگیز جدول تناوبی

جدول تناوبی آرایشی سازمان یافته از همه عناصر شیمیایی به ترتیب افزایش عدد اتمی است. هنگامی که عناصر شیمیایی به این ترتیب مرتب می شوند  یک الگوی تکرار شونده به نام “قانون دوره ای” در خصوصیات آنها وجود دارد ، که در آن عناصر یک ستون (گروه) دارای خواص مشابه هستند.

خالق جدول تناوبی ، دیمیتری مندلیف ، در سال ۱۸۶۹ ، هنگام سفر با قطار ، شروع به جمع آوری و مرتب سازی خصوصیات شناخته شده عناصر کرد. او متوجه شد که گروه هایی از عناصر هستند که خصوصیات مشابهی را به نمایش می گذارند ، اما همچنین متوجه شد که استثناهای زیادی در مورد الگوهای در حال ظهور وجود دارد.

وی همچنین پیش بینی کرد که عناصر خاصی باید وجود داشته باشند که بتوانند این الگوها را تکرار کنند و پس از او خانه های خالی موجود در جدول مندلیف به تدریج پر و درنهایت کامل شدند. در ادامه مقاله در نشریه جهان شیمی فیزیک توضیحات بیشتری در رابطه با این جدول مهم ارائه می شود لطفا ما را همراهی کنید.

روش خواندن جدول تناوبی

این جدول تا به امروز مهمترین مرجع شیمی است که همه عناصر شناخته شده در آن مرتب شده است. عناصر در این جدول به ترتیب افزایش عدد اتمی از چپ به راست و بالا به پایین مرتب شده اند. این نظم با افزایش جرم اتمی نیز همراه است.

به ردیف های مختلف عناصر ، پریود  یا دوره گفته می شود. تعداد دوره یک عنصر نشان دهنده بالاترین سطح انرژی الکترون در آن عنصر است (در حالت تحریک نشده). در این جدول گروه های مختلفی نیز وجود دارد که با ویژگیهای شیمیایی مشابه کنار هم قرار گرفته اند.

حقایقی در رابطه با جدول تناوبی

جدول مندلیف حاوی اطلاعات حائز اهمیت بسیاری است که در ادامه شرح داده شده است:

عدد اتمی

به تعداد پروتون های یک اتم عدد اتمی آن عنصر گفته می شود. تعداد پروتون ها نوع عنصر و همچنین رفتار شیمیایی آن را تعیین می کند. به عنوان مثال ، اتمهای کربن دارای شش پروتون ، اتمهای هیدروژن یک و اتم های اکسیژن دارای هشت پروتون هستند.

نماد اتمی

نماد اتمی علامتی انتخاب شده برای نشان دادن یک عنصر است ( مثلا C برای کربن ، H برای هیدروژن و O برای اکسیژن و غیره). این نمادها در سطح بین المللی مورد استفاده قرار می گیرند و گاهی غیر منتظره هستند. به عنوان مثال ، نماد تنگستن “W” است زیرا نام دیگر آن عنصر wolfram است. همچنین ، نماد اتمی برای طلا “Au” می باشد زیرا کلمه طلا در لاتین aurum است.

وزن اتمی

وزن اتمی استاندارد یک عنصر ، میانگین جرم عنصر براساس واحد جرم اتمی است. اتمهای منفرد همیشه تعداد صحیحی از واحدهای جرم اتمی را دارا می باشند. با این حال ، جرم اتمی در جدول تناوبی به عنوان یک عدد اعشاری بیان می شود زیرا میانگینی از ایزوتوپ های مختلف یک عنصر است. علاوه بر این با کم کردن تعداد پروتون ها (عدد اتمی) از جرم اتمی ، می توان تعداد متوسط نوترون های یک عنصر را بدست آورد.

وزن اتمی برای عناصر ۹۳-۱۱۸

برای عناصر طبیعی ، وزن اتمی از میانگین وزنی فراوانی طبیعی ایزوتوپهای آن عنصر محاسبه می شود. با این حال ، برای عناصر ترانس اورانیوم آزمایشگاهی – عناصر با تعداد اتمی بالاتر از ۹۲ – فراوانی طبیعی وجود ندارد و بر اساس قرارداد باید وزن اتمی ایزوتوپی که نیمه عمر طولانی تری دارد در جدول تناوبی نوشته شود. این اوزان اتمی باید موقت در نظر گرفته شوند زیرا در آینده می توان ایزوتوپ جدیدی با نیمه عمر طولانی تر تولید کرد.

در این گروه عناصر ابر سنگین یا عناصر با عدد اتمی بالاتر از ۱۰۴ قرار دارند. هرچه هسته اتم بزرگتر باشد – که با افزایش تعداد پروتون ها در داخل افزایش می یابد – این عناصر ناپایدارتر خواهند شد. به گفته اتحادیه بین المللی شیمی محض و کاربردی (IUPAC) این عناصر بزرگ بسیار ناپایدار هستند و فقط قبل از تجزیه به عناصر سبک تر ، در حد  میلی ثانیه وجود دارند. به عنوان مثال ، عناصر ابر سنگین ۱۱۳ ، ۱۱۵ ، ۱۱۷ و ۱۱۸ توسط IUPAC در دسامبر ۲۰۱۵ تأیید شدند و ردیف هفتم یا دوره جدول را تکمیل کردند. اعداد اتمی ، نام های موقت و نام های رسمی آنها عبارتند از:

  • ۱۱۳: (ununtrium (Uut), nihonium (Nh
  • ۱۱۵: (ununpentium (Uup), moscovium (Mc
  • ۱۱۷: (ununseptium (Uus), tennessine (Ts
  • ۱۱۸: (ununoctium (Uuo), oganesson (Og
برچسب ها

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن