علوم پایهعمومی

بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک چیست؟ علائم و درمان آن

بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک یک بیماری ویروسی جدی است که در درجه اول توسط کک منتقل می شود. ارگانیسم ایجاد کننده طاعون، Yersinia pestis، در جوندگان کوچکی زندگی می کند که بیشتر در مناطق روستایی و نیمه حومه آفریقا، آسیا و ایالات متحده یافت می شوند. این ارگانیسم به انسان هایی منتقل می شود که توسط کک هایی که از جوندگان آلوده تغذیه کرده اند یا انسان هایی که به حیوانات آلوده ای مانند بز و گوسفند دست میزنند، منتقل میشود. این بیماری مسری است و براحتی توسط بز و گوسفند و دیگر حیوانات آلوده به انسان منتقل میشود.

امروزه طاعون که در قرون وسطی به عنوان مرگ سیاه شناخته می شود، سالانه در کمتر از ۵۰۰۰ نفر در سراسر جهان رخ می دهد. اگر به موقع با آنتی بیوتیک درمان نشود می تواند کشنده باشد.

در نشریه جهان شیمی فیزیک در مورد پاندمی، ویروس و باکتری مقالاتی منتشر شده است. در این مقاله شما را بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک آشنا میکنیم.

بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک در سراسر جهان

شیوع بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک در قرون وسطی میلیون ها نفر (حدود یک چهارم جمعیت) را در اروپا کشت. آن را مرگ سیاه می نامند.

شایع ترین شکل طاعون منجر به متورم و حساس شدن غدد لنفاوی به نام حباب در کشاله ران، زیر بغل یا گردن می شود. نادرترین و کشنده ترین نوع طاعون بر ریه ها تاثیر می گذارد و می تواند از فردی به فرد دیگر منتقل شود.

امروزه خطر ابتلا به طاعون بسیار ناچیز است و تنها ۳۲۸۸ مورد و ۵۸۴ مورد مرگ گزارش شده است.

شیوع بیماری به طور کلی با موش های آلوده و کک های موجود در خانه همراه است. شرایط زندگی و بهداشت بد نیز خطر ابتلا به طاعون را افزایش می دهد.

امروزه بیشتر موارد بیماری طاعون در آفریقا رخ می دهد. هرچند که در نقاط دیگر ظاهر می شود. کشورهایی که طاعون بیشتر در آنها شایع است ماداگاسکار، جمهوری دموکراتیک کنگو و پرو هستند.

Peste des petits (PPR) نشخوارکنندگان کوچک

Peste des petits نشخوارکنندگان یا بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک یک بیماری ویروسی است که توسط یک ویروس ایجاد می شود که ارتباط نزدیکی با ویروس طاعون دارد. بز، گوسفندان و برخی از خویشاوندان وحشی نشخوارکنندگان کوچک اهلی و همچنین شترها را درگیر می کند. اولین بار در سال ۱۹۴۲ در ساحل عاج گزارش شد.

این بیماری با میزان مرگ و میر شدید مشخص می شود و تاثیر اقتصادی بالایی در مناطقی از آفریقا، خاورمیانه و آسیا دارد. جایی که نشخوارکنندگان کوچک معیشت می کنند.

حیوانات مبتلا به تب بالا و افسردگی همراه با ترشحات چشم و بینی وجود دارد. حیوانات نمی توانند غذا بخورند. زیرا دهان در معرض ضایعات فرسایشی دردناک قرار می گیرد. حیوانات از پنومونی شدید و اسهال رنج می برند. منجر به مرگ خواهد شد.

بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک یک بیماری فرامرزی مسری است که تاثیرات منفی اجتماعی و اقتصادی شدیدی بر درآمد دامداران و به ویژه معیشت و امنیت غذایی آسیب پذیرترین جوامع روستایی، به ویژه زنان دارد.

شباهت بین ویروس PPR و ویروس rinderpest به شما این امکان را می دهد که از استراتژی ریشه کنی rinderpest در استراتژی ریشه کنی PPR استفاده کنید.

بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک چیست؟ علائم و درمان آن
بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک چیست؟ علائم و درمان آن

بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک چیست

بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک یک عفونت باکتریایی جدی است که می تواند کشنده باشد. گاهی اوقات به عنوان طاعون سیاه نامیده می شود. این بیماری توسط یک سویه باکتریایی به نام Yersinia pestis ایجاد می شود. این باکتری در سراسر جهان در حیوانات یافت می شود و معمولا از طریق کک به انسان منتقل می شود.

بیشترین خطر ابتلا به طاعون در مناطقی است که از نظر بهداشتی ضعیف، ازدحام زیاد و جمعیت زیاد جوندگان وجود دارد. در قرون وسطی، طاعون عامل مرگ میلیون ها نفر در اروپا بود.

امروزه تنها ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ مورد گزارش شده است که هر ساله در سراسر جهان با بالاترین میزان بروز در آفریقا گزارش می شود.

طاعون یک بیماری سریع در حال پیشرفت است که در صورت عدم درمان می تواند منجر به مرگ شود. در صورت مشکوک بودن به این بیماری با پزشک تماس بگیرید یا برای مراقبت فوری به اورژانس بروید.

انواع بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک

سه نوع اساسی بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک وجود دارد:

طاعون بوبونیک

شایع ترین نوع طاعون طاعون بوبونی است. معمولا زمانی اتفاق می افتد که یک جوند یا کک آلوده شما را گاز می گیرد. در موارد بسیار نادر، می توانید باکتری ها را از موادی که با فرد آلوده تماس پیدا کرده اند، دریافت کنید.

طاعون بوبونی سیستم لنفاوی شما (بخشی از سیستم ایمنی) را آلوده کرده و باعث التهاب در غدد لنفاوی شما می شود. بدون درمان  می تواند به داخل خون (ایجاد طاعون سپتیسم) یا به ریه ها (ایجاد طاعون ذات الریه) منتقل شود.

طاعون عفونی

هنگامی که باکتری ها مستقیما وارد جریان خون می شوند و در آنجا تکثیر می شوند، به آن طاعون سپتیسم می گویند. هنگامی که آنها درمان نشوند، طاعون دو طرفه و پنومونی می توانند منجر به طاعون سپتیسم شوند.

طاعون پنومونی

هنگامی که باکتری ها به ریه ها نفوذ می کنند یا ابتدا آنها را آلوده می کنند، به آن طاعون ذات الریه می گویند. کشنده ترین شکل این بیماری. هنگامی که فردی مبتلا به طاعون ذات الریه سرفه می کند، باکتری های ریه های او به هوا منتقل می شوند. سایر افرادی که از آن هوا تنفس می کنند نیز می توانند این نوع طاعون بسیار مسری را ایجاد کنند که می تواند منجر به اپیدمی شود. طاعون پنومونی تنها نوع طاعون است که می تواند از فردی به فرد دیگر منتقل شود.

بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک چیست؟ علائم و درمان آن
بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک چیست؟ علائم و درمان آن

علل بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک

مردم معمولا از طریق گزش کک هایی که قبلا از حیوانات آلوده مانند موش، خرگوش، سنجاب و سگ دچار طاعون می شوند. همچنین می تواند از طریق تماس مستقیم با فرد یا حیوان آلوده یا خوردن حیوان آلوده منتقل شود. طاعون همچنین می تواند از طریق خراش یا نیش گربه های آلوده خانگی آلوده گسترش یابد. به ندرت اتفاق می افتد که طاعون بوبونی یا طاعون سپتیسم از انسانی به انسان دیگر منتقل شود.

باکتری بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک، Yersinia pestis ، از طریق گزش کک هایی که قبلا از حیوانات آلوده تغذیه کرده اند، به انسان منتقل می شود، مانند:

  • موش صحرایی
  • سنجاب
  • خرگوش
  • سگ

اگر خراش در پوست شما با خون یک حیوان آلوده تماس پیدا کند، عامل بیماری می تواند وارد بدن شما شود. گربه ها و سگهای خانگی می توانند از گزش کک یا خوردن جوندگان آلوده به طاعون مبتلا شوند.

طاعون پنومونی که ریه ها را درگیر می کند، با استنشاق قطرات عفونی که توسط حیوان یا شخص بیمار به هوا سرفه می کند، منتقل می شود.

علائم بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک

افراد آلوده به طاعون معمولا دو تا شش روز پس از عفونت علائم شبه آنفولانزا را نشان می دهند. علائم دیگری نیز وجود دارد که می تواند به تشخیص سه شکل طاعون کمک کند.

علائم بیماری طاعون بوبونیک

علائم طاعون بوبونیک معمولا در عرض دو تا شش روز پس از عفونت ظاهر می شود. آنها عبارتند از:

  • تب و لرز
  • سردرد
  • درد عضلانی
  • ضعف عمومی
  • تشنج

همچنین ممکن است غدد لنفاوی دردناک و متورم را تجربه کنید که به آنها حباب گفته می شود. اینها معمولا در کشاله ران، زیر بغل، گردن یا محل گزش یا خراش حشرات ظاهر می شوند. حباب ها همان چیزی هستند که به طاعون بوبونی میگویند.

علائم بیماری طاعون عفونی

علائم طاعون سپتی سمی معمولا ظرف دو تا هفت روز پس از قرار گرفتن در معرض بیماری ظاهر می شود، اما طاعون عفونی می تواند قبل از ظهور علائم منجر به مرگ شود. علائم شامل موارد است:

  • درد شکم
  • اسهال
  • تهوع و استفراغ
  • تب و لرز
  • ضعف شدید
  • خونریزی (ممکن است خون لخته نشود)
  • شوکه شدن
  • سیاه شدن پوست (گانگرن)

علائم طاعون ذات الریه

علائم طاعون پنومونی ممکن است به سرعت یک روز پس از قرار گرفتن در معرض باکتری ظاهر شود. این علائم عبارتند از:

  • مشکل در تنفس
  • درد قفسه سینه
  • سرفه کردن
  • تب
  • سردرد
  • ضعف کلی
  • خلط خونی (بزاق و مخاط یا چرک از ریه ها)
بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک چیست؟ علائم و درمان آن
بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک چیست؟ علائم و درمان آن

عوامل خطر بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک

خطر ابتلا به طاعون بسیار کم است. در سراسر جهان، سالانه فقط چند هزار نفر به طاعون مبتلا می شوند. با این حال، خطر ابتلا به طاعون بسته به منطقه ای که در آن زندگی و سفر می کنید، شغل و سرگرمی های شما افزایش می یابد.

منطقه جغرافیایی

شیوع طاعون بیشتر در مناطق روستایی و نیمه حومه که شلوغ هستند، از نظر بهداشتی ضعیف هستند و جمعیت جوندگان زیادی دارند شایع است. بیشترین تعداد عفونت طاعون انسانی در آفریقا، به ویژه جزیره آفریقایی ماداگاسکار، رخ می دهد. طاعون همچنین در نقاط آسیا و آمریکای جنوبی به انسان منتقل شده است.

دامپزشکان

دامپزشکان و دستیاران آنها بیشتر در معرض تماس با گربه ها و سگهای خانگی هستند که ممکن است به طاعون مبتلا شده باشند. افرادی که در خارج از منزل در مناطقی که حیوانات آلوده به طاعون شایع هستند نیز کار می کنند نیز بیشتر در معرض ابتلا به طاعون هستند.

تفریح در مناطق آلوده

کمپ زدن، شکار یا پیاده روی در مناطقی که حیوانات آلوده به طاعون در آن زندگی می کنند، می تواند خطر گزیدگی توسط کک آلوده را افزایش دهد.

عوارض بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک

عوارض بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک ممکن است شامل موارد زیر باشد:

اکثر افرادی که تحت درمان سریع آنتی بیوتیک قرار می گیرند از طاعون بوبونیک جان سالم به در می برند. طاعون درمان نشده میزان مرگ و میر بالایی دارد.

گانگرن لخته شدن خون در عروق خونی کوچک انگشتان دست و پا می تواند جریان خون را مختل کرده و باعث مرگ آن بافت شود. قسمت هایی از انگشتان دست و پا که فوت کرده اند ممکن است نیاز به برداشتن (قطع) داشته باشند. طاعون ممکن است باعث التهاب غشاهای اطراف مغز و نخاع شود (مننژیت).

تشخیص بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک

اگر پزشک شما مشکوک به وجود طاعون باشد. وجود باکتری ها را در بدن شما بررسی می کند:

  • آزمایش خون می تواند نشان دهد که شما مبتلا به طاعون سپتیسم هستید.
  • برای بررسی طاعون بوبونیک، پزشک از یک سوزن برای نمونه برداری از مایع غدد لنفاوی متورم استفاده می کند.
  • برای بررسی وجود طاعون ذات الریه، مایع از مجاری تنفسی شما توسط لوله ای که در بینی یا دهان و در گلو قرار داده شده است ، خارج می شود. به این روش برونکوسکوپی می گویند.

نمونه ها برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه ارسال می شوند. نتایج اولیه ممکن است فقط در دو ساعت آماده شود، اما آزمایش تأییدی ۲۴ تا ۴۸ ساعت طول می کشد.

اغلب، در صورت مشکوک بودن به طاعون ، پزشک قبل از تایید تشخیص، درمان با آنتی بیوتیک را آغاز می کند. این به این دلیل است که طاعون به سرعت پیشرفت می کند و درمان زودهنگام می تواند تفاوت زیادی در بهبود شما ایجاد کند.

بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک چیست؟ علائم و درمان آن
بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک چیست؟ علائم و درمان آن

بهترین زمان مراجعه به پزشک

بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک یک بیماری تهدید کننده زندگی است. اگر در معرض جوندگان یا کک ها قرار گرفته اید یا از منطقه ای دیدن کرده اید که مشخص است طاعون در آن ظاهر شده است و علائم طاعون در شما ظاهر شده است ، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید:

  • در مورد مکانها و تاریخهای سفر اخیر به پزشک خود اطلاع دهید.
  • لیستی از تمام داروها، مکمل ها و داروهای تجویزی که مصرف می کنید تهیه کنید.
  • لیستی از افرادی که با شما تماس نزدیک داشته اند تهیه کنید.
  • پزشک خود را در مورد همه علائم خود و زمان اولین ظاهر شدن آن مطلع کنید.

هنگام مراجعه به پزشک، اورژانس یا هر جای دیگری که دیگران در آن حضور دارند. از ماسک برای جلوگیری از شیوع بیماری استفاده کنید.

درمان بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک

بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک یک وضعیت تهدید کننده زندگی است که نیاز به مراقبت فوری دارد. اگر زود تشخیص داده شود و درمان شود، با استفاده از آنتی بیوتیک هایی که معمولا در دسترس هستند، بیماری قابل درمان است.

بدون درمان، بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک بوبونیک می تواند در جریان خون (ایجاد طاعون سپتیسم) یا در ریه ها (ایجاد طاعون ذات الریه) تکثیر یابد. مرگ می تواند ظرف ۲۴ ساعت پس از بروز اولین علامت رخ دهد.

درمان معمولا شامل آنتی بیوتیک های قوی و موثر مانند جنتامایسین یا سیپروفلوکساسین، مایعات داخل وریدی، اکسیژن و گاهی اوقات، حمایت تنفسی است.

افراد مبتلا به طاعون ذات الریه باید از سایر بیماران جدا شوند.

پرسنل پزشکی و مراقبین باید اقدامات احتیاطی جدی را برای جلوگیری از شیوع یا شیوع بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک انجام دهند.

درمان تا چند هفته پس از برطرف شدن تب ادامه می یابد.

هر کسی که با افراد مبتلا به طاعون پنومونی تماس داشته باشد نیز باید تحت نظر باشد و به عنوان یک اقدام پیشگیرانه به آنها آنتی بیوتیک داده می شود.

عواقب بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک

اگر رگ های خونی در انگشتان پا جریان خون را مختل کرده، باعث مرگ بافت شود، طاعون می تواند منجر به گانگرن شود. در موارد نادر  بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک باعث مننژیت، التهاب غشایی میشود. درمان در اسرع وقت برای جلوگیری از کشنده شدن بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک بسیار مهم است.

بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک چیست؟ علائم و درمان آن
بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک چیست؟ علائم و درمان آن

جلوگیری از بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک

کنترل جمعیت جوندگان در خانه، محل کار و مناطق تفریحی می تواند خطر ابتلا به باکتری های ایجاد کننده بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک را تا حد زیادی کاهش دهد. خانه خود را از انباشته هیزم شلوغ و یا توده های سنگ، برس یا بقایای دیگر که می تواند جوندگان را به خود جلب کند ، دور نگه دارید.

آنتی بیوتیک ها می توانند از عفونت جلوگیری کنند. در صورت زندگی یا گذراندن وقت در مناطقی که شیوع طاعون رخ می دهد، اقدامات احتیاطی زیر را انجام دهید:

با استفاده از آفت کش، حیوانات خانگی خود در برابر کک ها محافظت کنید. حیوانات خانگی که آزادانه در خارج از خانه پرسه می زنند. احتمال بیشتری وجود دارد که با کک یا حیوانات آلوده به بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک تماس بگیرند.

اگر شما در منطقه ای زندگی می کنید که طاعون در آن شناخته شده است، CDC توصیه می کند به حیوانات خانگی که آزادانه در بیرون رفت و آمد می کنند اجازه ندهید که در تخت شما بخوابند. اگر حیوان خانگی شما بیمار شد، بلافاصله از دامپزشک کمک بگیرید.

هنگام گذراندن وقت در خارج از منزل از محصولات دافع حشرات یا دافع حشرات طبیعی (مانند روغن لیمو اکالیپتوس) استفاده کنید.

دست کش بپوشید. هنگام برخورد با حیوانات بالقوه آلوده، برای جلوگیری از تماس بین پوست خود و باکتری های مضر، دستکش بپوشید.

از دافع حشرات استفاده کنید. هنگام گذراندن وقت خارج از منزل در مناطق دارای جمعیت زیاد جوندگان ، به طور دقیق بر فرزندان و حیوانات خانگی خود نظارت کنید. از دافع حشرات استفاده کنید.

اگر در طول شیوع طاعون در معرض کک قرار گرفته اید، به پزشک خود مراجعه کنید تا بتوانید به سرعت نگرانی های خود را برطرف کنید.

سوالاتی که شما از پزشک میپرسید

در مورد بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک، برخی از سوالات اساسی که باید از پزشک خود بپرسید، عبارتند از:

چه چیزی به احتمال زیاد باعث علائم یا وضعیت من می شود؟

غیر از محتمل ترین علت، دلایل احتمالی دیگری برای علائم یا بیماری من چیست؟

به چه آزمایشاتی نیاز دارم؟

بهترین روش عمل چیست؟

آیا باید در انزوا باشم؟

جایگزین روش اولیه ای که پیشنهاد می کنید چیست؟

من شرایط بهداشتی دیگری دارم. چگونه می توانم آن را مدیریت کنم؟

محدودیت ها چه هستند؟

چه سوالاتی پزشک از شما میپرسد

پزشک شما تعدادی سوال می پرسد، از جمله:

از چه زمانی علائم را تجربه کردید؟

آیا اخیرا به مناطقی مسافرت کرده اید که طاعون شایع است؟

آیا اخیرا با حیوانات وحشی یا گربه ها برخورد کرده اید؟

آیا از گاز گرفتن کک ها مطلع هستید؟

آیا علائم مداوم بوده یا گاهی اوقات علائم داشتید؟

علائم شما چقدر شدید است؟

چه چیزی علائم را تسکین میدهد؟

به نظر می رسد چه چیزی علائم شما را بدتر می کند؟

 

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا