غذایی و داروییکشاورزی و دامپروری

آشنایی با فواید ریبوفلاوین

ریبوفلاوین (Riboflavin) یا ویتامین B2 یکی از ویتامین های گروه B است که در تولید انرژی در بدن نقش دارد. ریبوفلاوین به طور طبیعی در برخی غذاها وجود دارد، به برخی از محصولات غذایی اضافه می شود و به عنوان یک مکمل غذایی در دسترس است.

ریبوفلاوین در آب محلول است و مصرف روزانه آن برای حفظ سلامتی  مهم است  و در صورت کمبود به صورت مکمل مصرف می شود. این ویتامین به بدن کمک می کند تا کربوهیدرات ها ، پروتئین ها و چربی ها را برای تولید انرژی تجزیه کند و اجازه می دهد اکسیژن توسط بدن مورد استفاده قرار گیرد.وبسایت نشریه جهان شیمی فیزیک در این مقاله اطلاعات شما را در مورد این ویتامین مفید بالاتر می برد .

منابع غذایی B2 شامل تخم مرغ ، سبزیجات برگ سبز ، شیر و سایر لبنیات ، گوشت ، قارچ و بادام است و در برخی از کشورها به غلات نیز اضافه می شود.

این ویتامین یکی از اجزای اصلی دو کوآنزیم اصلی ، فلاوین مونونوکلئوتید ((FMN و فلاوین آدنین دی نوکلئوتید (FAD) است. این کوآنزیم ها نقش عمده ای در تولید انرژی دارند و در عملکرد سلولی ، رشد و نمو ، متابولیسم چربی ها ، داروها و استروئیدها نیز نقش دارد.

آشنایی با فواید و عملکرد ریبوفلاوین در بدن

ریبوفلاوین برای سلامتی چشم نیز مهم است زیرا این ویتامین برای محافظت از گلوتاتیون که یک آنتی اکسیدان مهم در چشم است ، مورد نیاز می باشد. تحقیقات نشان داده است که مصرف رژیم غذایی سرشار از این ویتامین می تواند خطر ابتلا به آب مروارید را کاهش دهد.

همچنین به نظر می رسد که سطح  برخی از ویتامین ها ، مواد شیمیایی و مواد معدنی خاص در جریان خون به سطح مطلوب B2  وابسته است.

علاوه بر این ریبوفلاوین،  ویتامین B6 و فولات (ویتامین B9) را به فرم هایی تغییر می دهد که بدن می تواند از آنها استفاده کند. طبق گزارش مجله تغذیه بالینی آمریکا، B2  برای پردازش آهن در بدن مهم است و تحقیقات نشان می دهد که کمبود B2 در بدن به احتمال زیاد منجر به کم خونی می شود.  علاوه بر این مصرف ریبوفلاوین همچنین می تواند سطح هموسیستئین خون را ۲۶ تا ۴۰ درصد کاهش دهد. افزایش این ترکیب در خون با مشکلات قلبی- عروقی در ارتباط است.

تحقیقات صورت گرفته نشان می دهد که کمبود B2 ممکن است عاملی در ایجاد پره اکلامپسی باشد ، شرایطی که باعث فشار خون بالا در اواخر بارداری می شود.

علاوه بر این مصرف B2 می تواند برای کسانی که از میگرن رنج می برند، مفید باشد. مطالعات عصب شناسی نشان داد افرادی که دوز بالای این ویتامین را مصرف می کردند ، به طور قابل توجهی  حملات میگرنی کمتری داشتند.

عوارض کمبود ریبوفلاوین

کمبود B2 در کشورهای توسعه یافته نادر است زیرا این ویتامین  در بسیاری از غذاهای معمولی وجود دارد.

کمبود این ویتامین بیشتر در افرادی که رژیم های غذایی سنگین دارند و دارای مشکلات گوارشی مانند بیماری سلیاک هستند و همچنین نوجوانان ، الکلی ها و افراد مسن به دلیل رژیم غذایی ضعیف بسیار شایع است.

کمبود این ویتامین می تواند باعث کم خونی ، گلودرد ، زخم دهان یا لب ، التهاب پوست و تورم بافت نرم در دهان شود.  براساس گزارش ژورنال آمریکایی تغذیه بالینی ، این علائم می تواند پس از تنها چند روز کمبود بروز کند.

مقدار مصرف روزانه

دوز روزانه توصیه شده ریبوفلاوین به سن ، جنس و وضعیت باروری فرد بستگی دارد. مقدار مورد نیاز روزانه برای مردان ۱.۳ میلی گرم و برای زنان ۱.۱ میلی گرم است.

دوز بالاتر از ۳ میلی گرم در روز می تواند به جلوگیری از آب مروارید کمک کند. از دوزهای بالاتر تا ۴۰۰ میلی گرم نیز می توان برای درمان سردردهای میگرنی استفاده کرد.

از نظر مقایسه می توان گفت یک تخم مرغ پخته شده ۰.۳ میلی گرم و یک لیوان شیر كامل ۰.۴ میلی گرم B2 دارد. همچنین یک فنجان بادام ۱.۴ میلی گرم ریبوفلاوین مورد نیاز شما را تامین خواهد کرد.

B2  به صورت ترکیب با مولتی ویتامین ها و ویتامین های کمپلکس B عرضه می شود. همچنین به طور جداگانه در دوزهای ۲۵ میلی گرم ، ۵۰ میلی گرم و ۱۰۰ میلی گرم در دسترس است.

ریبوفلاوین نسبتاً غیر سمی است و در دوزهای بالا ایمن محسوب می شود زیرا مقدار اضافی آن از طریق ادرار دفع می شود ولی باعث زرد یا نارنجی شدن رنگ ادرار خواهد شد و همچنین ابتلا به اسهال نیز در دوزهای بالا گزارش شده است.

 

برچسب ها

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن