صنایع شیمیاییغذایی و دارویی

دانستنی هایی درباره شیرین کننده های رژیمی

این روزها بسیاری از ما ندانسته و به علت نداشتن اطلاعات کافی در خصوص تنظیم یک برنامه رژیم استاندارد و سلامت، دست به ایجاد تغییرات عجیبی در تغذیه خود می زنیم. واقعیت آن است که با عدم آگاهی، تنها خود را در مسیر اشتباهی قرار داده و به جای رسیدن به یک وزن ایده آل، سلامت خود را به خطر می اندازیم. شیرین کننده های رژیمی، افزودنی های غذایی هستند که بسیاری از ما برای کاهش وزن و پایین آوردن میزان کالری دریافتی مان در طول روز، به آن ها روی می آوریم.

اما چه قدر با انواع این شیرین کننده ها و مزایا و مضررات استفاده از آن ها آشنایی داریم؟

در این مطلب به معرفی برخی از این نوع شیرین کننده ها خواهیم پرداخت و اثر استفاده از آن ها بر کاهش وزن را برایتان شرح می دهیم؛ تا انتها با نشریه جهان شیمی فیزیک همراه بمانید.

شیرین کننده های رژیمی کدام اند؟

قبل از هر چیز، می خواهیم منظور از عبارت رژیمی را برایتان توضیح دهیم. صفت رژیمی به دسته ای از شیرین کننده های طبیعی یا مصنوعی یا اطلاق می گردد که مصرف آن باعث بالا رفتن سطح قند خون نگردد و به عبارت دیگر فاقد کالری باشد.

شیرین کننده های رژیمی طبیعی

برخلاف تصور عموم، تمام شیرین کننده های طبیعی، فاقد کالری نیستند و مصرف مداوم برخی از آن ها می تواند باعث افزایش وزن گردد. بنابراین برای داشتن یک الگوی غذایی متنوع و در عین حال سلامت، بد نیست تا با شیرین کننده های طبیعی رژیمی و غیر رژیمی آشنایی پیدا کنید.

از جمله شیرین کننده های طبیعی که رژیمی به حساب آمده و کم کالری یا فاقد کالری اند می توان به موارد زیر اشاره نمود:

  • آلولوز
  • استویا
  • عصاره میوه راهب
  • شربت یاکون
  • گزیلیتول
  • اریتریتول

شیرین کننده هایی که از آن ها نام برده شد، منشأیی کاملاً طبیعی داشته و در عین حال فاقد کالری اند و میزان قند خون را نیز افزایش نمی دهند.

در مقابل شیرین کننده هایی نیز وجود دارند که با وجود خواستگاه طبیعی شان حاوی کالری اند و از نظر ارزش غذایی، رژیمی به حساب نمی آیند. عسل خام، شربت آگاوه، شکر خرما، شکر نارگیل و شربت افرا از جمله شیرین کننده هایی هستند که کاملاً طبیعی سالم اند و با این وجود به دلیل کالری شان می توانند موجب افزایش وزن شما گردند.

دانستنی هایی درباره شیرین کننده های رژیمی
دانستنی هایی درباره شیرین کننده های رژیمی

شیرین کننده های مصنوعی رژیمی

به طور کلی اصلی ترین دلیل تولید شیرین کننده های مصنوعی، پیدا کردن جایگزینی مناسب برای ساکارز یا همان شکر سفید بوده که هم برای افراد مبتلا به دیابت مشکلی ایجاد نکند و هم برای رژیم های بدون کالری مناسب باشد.

از جمله بهترین شیرین کننده های مصنوعی و  فاقد کالری می توان به موارد زیر اشاره کرد:

مزایا و معایب استفاده از شیرین کننده های رژیمی

همانطور که پیش از این نیز اشاره شد، این نوع شیرین کننده ها با وجود طعم شیرین شان باعث افزایش قند خون نمی شوند و بنابراین می توان گفت قادرند در ایجاد پیام سیری در مغز اختلال ایجاد کنند. به این ترتیب که شما با مصرف خوراکی های حاوی این شیرین کننده ها احساس سیری نمی کنید و اگر از این موضوع آگاهی نداشته باشید، ممکن است به جای کاهش وزن با افزایش وزن خود رو به رو شوید.

این نکته را نیز باید در نظر گرفت که استفاده از برخی از شیرین کننده های مصنوعی در دراز مدت می تواند باعث بروز اختلال در فعالیت باکتری های روده، افزایش احتمال ابتلا به انواع سرطان و یا سندروم متابولیک گردد.

در انتها باید گفت انتخاب میان کم ضرر ترین شیرین کننده ها بر عهده شماست و این شما هستید که باید مزایا و مضررات احتمالی آن ها را سبک و سنگین کنید.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن